Very Soon Become Late

خیلی زود دیر می شه

Without title

I should do sth, I'll do it, I'm sure.

بده من لبو ( آ آ همراه با وشکن های سعید ) لامصبو( آ آ همراه با وشکن های سعید ) آنالیز عددی

افسوس هميشه اون چيزی که بيشتر جلوی چشممونه رو کمتر می بينيم

علی : هژیر اندیشه ی 2 با فاضلی برداریم، سروش می گه گلابیه . ( سروش همان فردی است که با حرفهای خود دانشجویان رو در روز 22 اسفند تحریک کرد )
من : مطمئنی ؟
علی : آره بابا
من : باشه پس منم گروهم رو عوض می کنم.

امروزصبح رفتم سر کلاس شرح داده شده، بعد با يک حاج آقا روبرو می شم، می رم تو همون دم در گير ميده ميگه
چرا ميخندی ؟ منم ميگم نخنديدم بابا(البته نه با اين لحن).
بعد که نشستم می بينم طرف اصلاً فاضلی نيست، نا مردا واسمون دام گذاشته بودن :(،بعد که شروع می کنه به حرف زدن می بينم بابا داقون تر از اين حرفاست پس با علی همون جا تصميم می گيريم کلاس رو عوض کنيم با همون اسدی خودمون برداريم، ولی خداييش يکی اينکه سروش من بگم خدا چی کارت کنه دوم اينکه اصلاً به ذهنتون نزنه که با فاضلی درس بردارين چون تلست از طرف مرکز معارف و اينکه خدا پدر اين ترميم رو بيامرزه

نميدونم اينجارو ميخونی يا نه ، ولی خودت يه خورده دقت کن شايد دليلی برای عدم دعوتت بوده شايد کاری کردی که باعث شدی فکر کنم برات مهم نيست

ای کاش

ای کاش تو چیزایی که علاقه داشتم مشوق هم داشتم ، نه مانع

پ . ن : این مسئله برای گذشته هستش نه الان

شمال

ميدونم دير شده اما خوب بازم آپ-ديت کردم

کل اتفاقايی که افتاد

تجريش - آزادی - مرزداران - تجريش - پرشين رپ ( اينو علی می فهمه ) - دانشگاه - فيفا 2005 - جاده هراز - شمال - خليج فارس - تو مستی -1 کیلو متر - جاده هراز - تهران - خواب

And Now !!!!!

------------------------

خيلی وقته ديگه بارون نزده -------- رنگ عشق به اين خيابون نزده
خيلی وقته ابری پرپر نشده --------- دل آسمون سبکتر نشده
......


حس می کنم خودم رو فراموش کردم، الان چندین ساله. شايد بايد به خودم هم توجه کنم ، نميدونم

راست می گی آدم بشو نیستم ، از هیچی درس نمی گیرم

I'm So Sorry

خيلی حالم گرفتست، اه خيلی اشتباه کردم، من رو ببخشيد س و ه عزيز. اعصابم خیلی خورده ااااااااااااه

روز معمار

سوم اردیبهشت روز "ملی معمار" مبارک باد


البته یه تبریکه ویژه هم باید به خانوم مهندس خودم بگم : سمانه خانوم روزت مبارک

راه سخت

خوب اولش اینقدرا هم راه سخت به نظر نمیومد ، نمی دونم شاید به خاطر بی تجربگی بود شایدم به خاطر عدم شناخت کامل مسشر شاید هم به خاطر بی برنامگی و نداشتن نقشه بود ، اما کمکم که جلو رفتم هم دیدم راه سخت تر از اون چیزیه که اولش به نظر می رسید و هم خوبیش این بود که نسبت به راه شناخت پیدا کردم و هم یه تیکه های از نقشه ی راه رو اما بازم هرچی جلوتر رفتم بازم راه سختر شد و هم مشکلات تازه ای بهش اضافه شد اما من عزمم بیشتر جزم شد و اینکه بیشتر به تصمیم خودم مصمم شدم ، پس مطمئن باش که تا آخر راه رو می رم و توهم چه بخوای چه نخوای باید با من بیای چون تو هم این راه رو مثل من انتخاب کردی . می دونی چی منو مصمم به تصمیمم می کنه ؟ اینکه وقتی به مقصد برسیم می شینیم و از مقصدمون لدت می بریم و به مشکلاتی که پشت سر گذاشتیم فکر می کنیم و اونا رو به سخره می گیریم . پس یادت نره این حرفامو هیچ وقت . مطمئن باش که همه ی این مشکلات یه روز تموم میشه

خستم

اصلا عید خوبی نبود ، همش اعصاب خورد کن بود ، اصلا مثل عیدای قبل خوب نبود ، اصلا آرامش نداشتم خیلی خستم ، خدا رو شکر که دانشگاه باز شد ، شاید دانشگاه بتونه آرومم کنه و از این حال درم بیاره ، والا می گن سالی که نکوست از بهارش پیداست ، پس خدا رحم کنه به من ، یعنی می شه یه روز بیاد که توش آرامش باشه و همش استرس نباشه ؟ راستش هوس اون دنیایی رو کردم که یاسمن تو وبلاگش شرحش رو نوشته ، شاید اون طور ها هم که به نظر میاد بد نباشه

up date

کم کم داشت یادم می رفت که می شه آپ - دیت کرد ، آخه همش دنبال یه موضوع بودم ، اما خوب حتما نباید دنبال سوژه های آن چنانی بود ، اینم الان می ذارم که آپ - دیت کردن یادم نره ، راستی آقا سعید اگه شما رفتین چاغاله بادوم خردین ما هم رفتیم سیب زمینی سرخ کرده خوردیم ، با نوشابه ، تازشم یه کتابم عیدی گرفتیم از هورچمند

ضرب المثل

یه ضرب المثل چینی می گه : یک ایرانی اگر هوا پیمایش سقوط نکند ،از حوادث رانندگی جون سالم به در ببرد ، آلودگی هوازنده اش بگذارد و زلزله زیر آوارله اش نکند ، حتما از خوشحالی خواهد مرد

نفرت یعنی چی ؟

می دونی تنفر ینی چی ؟ به نظر من تنفر ینی آدمای دورو ینی آدمایی که بقیه رو فقط برای این می خوان که بهشون نیاز دارن ینی آدمایی که تا موقعی که بهت نیاز دارن پیشت می مونن . البته اگه بشه اسمشون رو آدم گذاشت

مرگ

خیلی وقتا لذتی به شیرینی لذت مرگ نیست ، ای کاش ... اما حیف

کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوه

آقا جاتون خالی شنبه در روز یوم الله 22 بهمن رفتیم کوه ، ولی دو تا نکته خیلی مهم بود
1 ) اوی اینکه روبوشا دو بار نزدیک بود بمیره ) که نشد ) حیف شد واقعا
2 ) بنده ی خدا مریم هم که تا می تونست خورد زمین ، دیگه آخراش از یه پله هم به سختی پایین میومد
ولی خداییش چه راهی بهشون نشون دادماااااااااااا